Bejaarden huizen

Sinds een half jaartje woont moeder in het bejaardenhuis St. Nicolaashof in Volendam.
Ze heeft een splinternieuw appartement gekregen op de derde etage.
Ze is er best tevreden. De verzorgers doen hun best, er worden leuke activiteiten georganiseerd en de sfeer is er gemoedelijk.

Toch zijn er in de logistieke faciliteiten bij de ontwikkeling van het pand een aantal schoonheidsfoutjes geslopen, die voor de bewoners een dagelijks terugkerende ergernis vormen. Eigenlijk wil ik gewoon zeggen: er zijn kapitale blunders gemaakt.
N.B.: het woord ‘kapitaal’ heeft hier geen bijbetekenis, maar dit zou theoretisch niet onmogelijk zijn, gezien de wel erg rare beslissingen die door de projectontwikkelaars cq. opdrachtgevers zijn genomen.
Houd even in het vizier: de gemiddelde bewoner is daar 90 levensjaren oud. Het behoeft geen betoog dat voor de meesten van hen wat fysieke onderdelen niet of nauwelijks meer functioneren. Het zicht, het gehoor, om maar wat te noemen. En denk maar niet dat dit jou straks niet zal overkomen..

Deurslot appartement
Het buitendeurslot van het appartement is computergestuurd. Het is niet meer even gewoon de sleutel omdraaien. Toch zijn werkelijk alle bewoners van dit gebouw het zo een heel leven lang gewend. Men moet echter nu – voor sommigen zijn het echt de laatste levensjaartjes – nog even leren een aantal handelingen te verrichten om het electrisch voordeurslot te kunnen bedienen. Hoe zal dit gaan bij stroomuitval?

Een procedurebeschrijving.
De benodigde handelingen voor het afsluiten van de buitendeur, bij vertrek.

  1. Klink omhoog duwen
  2. Knopje op transponder aan sleutelbos induwen.
    1. Genoemd knopje is niet voelbaar, is verzonken in de transponder.
    2. Het drukken is niet voelbaar, knop beweegt niet, is meer een vlakje met een soort aanslaggevoeligheid ingebouwd.
      De ouderen van nu kennen dit ‘touch-sensitive’ handelen niet.
    3. Kleurverschil van het drukvlakje is voor oude ogen niet of nauwelijks waarneembaar.
  3. Hoor het piepje
    Het indrukken van de knop is niet voelbaar, moeder weet dus niet of er goed gedrukt is, totdat er een uiterst zacht piepje klinkt.
  4. Draaien aan een deurknop totdat het slot dicht is

U begrijpt het al: punt 3….
Het toch cruciale piepje is een zelfs voor een gezond gehoor nauwelijks waarneembaar piepje. (Moeder knijpt het ding zowat fijn..) Een dagelijks terugkerende ellende voor oudere mensen!

Deurslot hoofdingang
Toen ik moeder met de kerstdagen had opgehaald en later weer thuisbracht, werkte de automatische opening van de buitendeur aan de hoofdingang niet. Met dezelfde knop (met computerchip erin) van de eigen voordeur moet je dan langs een bepaalde strook op de stijl van de buitendeur bewegen om de buitendeur te ontsluiten. Dit werkte niet. Ik werk sinds 1980 met alle soorten van computers, ben dus ‘lichtelijk’ computerminded, maar kreeg de deur niet open. Wij hadden geluk dat een in de gang dolende ziel ons opmerkte en van binnenuit de deur openmaakte, anders was het uitgelopen op een onvrijwillige logeerpartij.

De lift
Moeder woont op de 3e etage.
De lift schijnt bijna dagelijks te blijven hangen door storing.
De lift is ook al een keer naar beneden gestort.
De lift heeft geen klapstoeltje.
Moeder heeft Parkinson en bronchitis.
Moeder durft niet in de lift.
Moeder moet ‘met’ de trap.
Ik vrees de dag dat er ongelukken gebeuren.

De verwarming
Het is lekker warm bij moeder thuis.
De temperatuurmeter komt nooit onder de 24,5 graden, hoever je de thermostaat ook naar een lagere stand draait. Moeder kan ’s nachts de slaap niet vatten van de warmte. En wij maar bezuinigen op stookkosten thuis, uit naam van het millieu en de algemeen te dragen besparingen…
Het komt mij voor, dat de zorgsector nou niet direct geld over heeft in Nederland.
Waarom dan zoveel verspilling van energiekosten?

Conclusie
Ik weet niet wie verantwoordelijk is voor deze stupiditeiten, maar er zijn slechts weinig opties mogelijk: de besluitvormers waren zelf niet ouder dan 25 jaar (van de digitale generatie), empathieloos èn visieloos cq. ongeadviseerd, óf de besluitvormers zijn omgekocht door leveranciers die onverkoopbare spullen wilden slijten.

Is het woord Zorgcirkel representatief voor het als een kip zonder kop in kringetjes ronddraaien over doodgewone inrichtingszaken? Welk een veelheid van domme beslissingen is hier tot een blijvende bron van ergernis geworden. Je beweegt je al niet zo makkelijk meer als je boven de tachtig bent aangeland. Met een ondeugdelijke lift, computergestuurde deursloten en weigerende hoofdingangsdeuren mogen we wel zeggen: een martelgang voor ouderen.

Sad&Lonely

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

[+] kaskus emoticons nartzco

[+] Zaazu Emoticons Zaazu.com