Blogboek

MENSONTEREND

De laatste eer

Vandaag bezocht ik voor het eerst weer een begrafenis. Na 3 maanden van wereldwijde kolder om een virus, dat steeds meer het karakter lijkt te gaan krijgen van een zeepbel: gecreëerd en bedrieglijk. Erehaag. Slechts een handvol mensen had zich de moeite getroost om aan de kant van de weg te gaan staan en gedurende één halve minuut eer te kunnen bewijzen. Wat zijn we diep gezonken. We hebben geen enkele eigenwaarde meer; het is ons door de vingers geglipt. Onze eigen vrijheid is ons niets meer waard. Anders zou toch het hele land op de achterste poten staan en Rutte, Jaap en Bill geven wat ze toekomt? Wat laten we ons omwille van een kulverhaal opsluiten, onze vrijheid afnemen en ongrondwettig, buitensporig zwaar bestraffen. Allochtoon tuig mag alles: beeldenstormen, opruiïng, haatprediken, plunderen, moorden, en wordt zelfs in alle openheid gesubsidiëerd. Hoe wild kun je het bedenken? De vijfde colonne groeit met de minuut. Nette, vooral witte Nederlandse staatsburgers krijgen astronomisch hoge straffen om het eten van een gebakje volgens de ongrondwettig opgelegde, volkomen van de pot gerukt waanzinnige en ten ene male verwerpelijke regels van anderhalve meter afstand. Het is voor een nuchter mens c.q. nette burger niet meer te volgen. Mag deze slechte film stoppen? Is de hele mensheid ineens zijn verstand, maar tegelijk ook zijn hart kwijt geraakt? Met zeehonden hebben we meer compassie dan met onze ouders. Normaal kan ik best relativeren, maar nu jankt mijn hart al 3 maanden van intens verdriet om wat voelt als de totale verwording van de mensheid. Waarom laten wij ons dit allemaal willoos opleggen? Welke koppigheid in jou weigert te aanvaarden dat je bedrogen bent en er een dreiging is, groter dan ooit tevoren? Kunnen we dan echt niet meer zelf nadenken?

Mensonterend

  • Een laatste respect aan een dode, steunbetuiging aan nabestaande vrienden of familie: verboden.
  • Een knuffel, een aanraking, een menselijkheid: verboden. (*)
  • Bezoek aan vader, moeder, oom, tante in een tehuis: verboden.
  • Betalen in vrijheid voor iets dat je koopt: verboden.
  • Werken aan je eigen bedrijf: verboden. (**)
  • Reizen in vrijheid: verboden.

(*) Per 1 juli 2020: 6.000 euro boete of een halfjaar cel.
(**) Sportscholen nog gesloten, horeca 1,5 meter..(!?)

Kun je het je voorstellen?

Ooit zag ik een film waarin een vermist iemand bleek te zijn gedrogeerd, in een doodskist gelegd en levend begraven. De toevallig in haar zak zittende aansteker bracht licht en vervolgens eeuwige duisternis. Ik had kippevel tot op mijn botten, en had die nacht één van de voor mij gelukkig zeldzame nachtmerries, bij de gedachte dat een mens zoiets door slechts één andere mens kon worden aangedaan.

Onze bejaarden zijn levend begraven. Opgesloten als dieren in een kooi, soms compleet met hekken en hangsloten. Passieve genocide door onze gekozen volksvertegenwoordiging. Probeer je eens voor te stellen hoe dat voelt. Je hebt je hele leven hard gewerkt, jezelf van alles ontzegd in het belang van je kinderen en alles geprobeerd te doen wat goed en nodig was. Je hebt ze naar beste kunnen opgevoed, jezelf weggecijferd en keihard je best gedaan om maar een goed mens te zijn. De laatste dagen van je leven: bezuiniging, leven in je eigen uitwerpselen, en last but not least: je kinderen nooit meer zien. Eenzaam. Verlaten. Totaal. Het geheel en al afgedankt zijn.

Stel je eens voor.

Lukt niet, hè?

Wat gebeurt er toch?

Wat gebeurt er allemaal?

Ik probeer het allemaal te begrijpen, maar ik hou het niet meer bij. Ik wil het ook niet meer bijhouden. Ik ben wel op mijn qui vive, in staat van verhoogde waakzaamheid. Dat begint al als ik een (voor mij inmiddels) verdachte BOA in het vizier krijg. Die straks mogelijk niet alleen onopgeleid, maar ook nog mogelijk verstandelijk beperkt én zwaar bewapend is. We hebben een regering die er de laatste 20 jaar – zo ongeveer sinds het millennium – een potje van maakte, al dan niet bewust. Met allerlei vormen van misleiding wordt ons geld weggesluisd, het verdienmodel onze volksgezondheid gesaboteerd, en het onschuldige milieu omgehakt. En ze doen alsof de wereld redden, gewapend met slopershamers en geldversnipperaars. Ik ben in totale verwarring. Ben ik de enige die in een wereld van blinden lijkt te staan? De laatste farce op ons lokale zinkend vlootonderdeel Nederland is theelepelvrouwtje (tr)Ollongren. D66 lijkt sinds Ragdoll Rutten een monopolie op publiciteit te hebben. Ik zie ze overal, zelfs als ik naar het toilet ga. Met alle respect voor het vak, maar dat mens trOllongren is nog niet geschikt om de plee te boenen. Zij verkracht wat ze onder handen krijgt, maar kan zomaar onze eerste minister-presidente worden als Rutte doodgeschoten wordt. Want dat kon Pim overkomen, waarom hem niet? Ik verwacht in deze sprookjeswereld nu echt de wildste dingen. Ik ben het vertrouwen in onze democratie kwijt. En met mij velen. Dat vertrouwen is zorgvuldig stap voor stap afgebroken, de laatste jaren. Het zal even duren om dat weer terug te krijgen. Misschien wel niet meer in dit leven.

Complotdenkers

Nu ben ik iemand die bijna dwangmatig nastreeft, niet direct te (ver)oordelen. Even nadenken, met objectieve blik kijken, dus ook even proberen te bezien door de bril van diegene waarmee je het niet eens bent. Ook complotdenkers krijgen bij mij een kans, zolang ze niet met 5G-tekens op het voorhoofd op de foto staan. Dat is echter niet in de lijn van wetenschapsaanhangers. Die overigens verdacht vaak het kenmerk van extremisten vertonen: empathieloos en kortzichtig. Komt het niet van de financieel belanghebbende farmaceutische tycoondraken als Jaap van D, Ab O en de boven alles zwevende geldoctopus Bill G (die GEEN wetenschapper is)? Onmiddellijk afknallen! Ofwel: alles wat maar enigzins kritische vragen stelt, wordt geridiculiseerd en gedemoniseerd. Kortom: zelfs door ook maar te overwegen en niet meteen te veroordelen ben je al verketterd, onrein, beschimpt en daarmee zelf een vage ‘denker’ geworden, in de ogen van velen.

Gedurende de gehele geschiedenis waren het wel de complotdenkers die gevochten hebben voor onze vrijheid. Ze waren verantwoordelijk voor het bestaan en respecteren van mensenrechten, vastgelegd in de Grondwet. Wij hebben er in ons kleine landje tussen 1945 en zo ongeveer 2000 in volle vrijheid van kunnen genieten, vóór de veelvraat EU ons pad blokkeerde en Micrsoftverkoper Gates nóg rijker en daarmee nóg invloedrijker werd en tot slot zich ging richten op: jawel…. vaccins. Toch raar, eigenlijk. Als je bedenkt dat bij alle voorgaande uitbraken het leven gewoon doorging. En nu ineens niets of niemand meer iets mag, totdat er een wereldreddend vaccin is. Waarop helderziende Billy Boy reeds in 2018 patent op aanvroeg en evenementen organiseerde waarbij pandemieën werden geoefend.

Zonder ooit mezelf te willen en ook maar in de verste verte te kunnen vergelijken, even wat namen van complotdenkers: Dr. Martin Luther King, Nelson Mandela, Willem van Oranje, Hannie Schaft. Complotdenkers zullen bespot en postuum geëerd worden. Toen in 1942-1943 de eerste berichten ontstonden dat er compleet volgepropte veewagons met mensen naar gaskamers werden gestuurd, waren de reacties in de trant van: “Dit is ál te gek…. Jij bent flink dronken, zeker? Ben je zo gek geboren of later geworden? Achterlijke complotdenker…!!”

Tijdelijke wetten – serieus?

Tijdelijke vrijheidsbeperkingen zijn zelden tijdelijk geweest in de geschiedenis. Wanneer wetten aangepast worden, doe je dat niet voor even. Wetsvoorstellen, -aanpassingen namen tot voor kort jaren in beslag. Nu nog maar enkele weken. En dat alles door een virus. Niemand die dit tot voor kort mogelijk achtte. Spaanse griep, ebola, sars, HIV, allemaal waskindjes die we terloops, voor sommigen zelfs ongemerkt, het hoofd hebben geboden. Corona (een verzamelnaam, overigens) Covid19, dat is pas het betere werk. Net zo besmettelijk als dodelijk. Wacht.. of misschien toch niet? BOA’s en strijdbare asielzoekers opgehoopt en onkwetsbaar? Politie niet uit één gezin, toch in één auto? Bouw en boeren werken gewoon door, en geloof me maar: dat kan niet altijd op 1,5 meter afstand. Ouderen in onmenselijk wrede omstandigheden: eenzame opsluiting. Hoe wreed en hoe lang nog? De rest van hun met verdubbelde snelheid afnemende dagen? Een vraag die maar door mijn hoofd blijft spelen, maar ik nog nergens besproken vond: zijn zware slachtoffers zwaar ziek geworden vóór of nadat ze over een ziekenhuisdrempel kwamen?

De valse glimlach

Adolf Hitler: “De beste manier om een volk te overwinnen, is in kleine stapjes steeds meer van hun vrijheden af te nemen.” Dit is steeds duidelijker geworden nadat Ragdoll Rutte aan de macht kwam. En omdat het kwaad onder ons slimme gedaanten heeft, doen ze het nu wat anders dan Hitler, Stalin en andere veroveraars. In plaats van met dwang en wapens doen ze het nu met doodsangst voor het onzichtbare: een virus. Met een volk in doodsangst kun je de vreselijkste dingen aanrichten. Medicijnen verboden, vaccin (waarbij weldoener Bill floreert – geen dokter, academicus of zelfs maar deskundige) straks verplicht? Het kan elke dag nog gekker. En we nemen onvoorwaardelijk aan wat ’s werelds rijkste belanghebbende Bill via Mark R/Ab O/Jaap vD ons voorkauwt. We vertrouwen nog altijd volledig op de valse glimlach. We vallen elkaar aan als we hoesten of niezen.  In plaats van de onmiskenbare vijand, die de gelegenheid te baat neemt met onze Grondwet zijn leugenachtige billen af te vegen, vallen we elkaar aan.
Elkaar. Elkaar. Elkaar.

Ik heb maar wat voorzorgsmaatregelen genomen. Zo van ‘baat het niet, dan schaadt het niet’. Mijn GPS-telefoon en ik waren zo’n 20 jaar lang onafscheidelijk. Niet meer. Hij ligt thuis. Updates worden even niet meer geïnstalleerd, want daar kan in onze wildwestfilm van alles bij zitten dat ik niet wil, en ook niet kan controleren. Ik ben even 20 jaar terug in de tijd: thuis bereikbaar als je me nodig hebt.

Geloof het bovenstaande allemaal niet.
Ga op zoek.
Je kunt het zien, het verschil tussen vals en echt.
Als je even jezelf wat vragen stelt die je liever niet wilt horen.
Blijf objectief kijken.

Vraagje aan Jaap c.s.

Geplaatst op Facebook, 4-5-2020
Vandaag: 12 reacties, 12 keer gedeeld.
—————————–

Waarom aan Jaap? Omdat ik het idee krijg, dat die momenteel ons land bestuurt. En daar is hij -net als ik- misschien toch niet helemaal voor gekwalificeerd? Het bevalt me niks. Mogelijk ben ik niet de enige.

Nou ben ik ook maar een eenvoudige burger die zich netjes aan het Nieuwe NIET normale normaalbewind van semivrije opsluiting houdt, en – wellicht net als u – ook bang is gemaakt. Ondanks de ontegenzeggelijke ernst van het virus (waarvan ik Goddank nog uitsluitend verhalen heb gehoord) ben ik gek genoeg niet zozeer bang voor het virus, maar voor andere zaken. Er zijn nl. wat angsten bijgekomen, die ik niet helemaal had zien aankomen. Ik beschrijf er wat.

Burgerzorgen

– Angst voor een strafblad, omdat een BOA zomaar kan menen dat ik op straat bij twee anderen in een verboden groep hoor, of mijn huis gewelddadig binnendringt op basis van niet meer dan een vermoeden tot bijeenkomst.
– Angst voor de steeds wildere strapatsen van onze klaarblijkelijk losgeslagen volksvertegenwoordiging, die onder de noemer ‘spoedwet’ plotsklaps meent de Grondwet te mogen aanpassen, en waanzinnige strafmaatregelen te mogen doorvoeren die achter het IJzeren Gordijn thuishoren.

Ons IJzeren Gordijn – NU!

En denk nou niet dat het niet gebeurt… want zoals de laatste Franse burgeroorlog met gele hesjes structureel verzwegen werd in de media, wéét u heel veel niet, eenvoudig omdat het verborgen gehouden wordt.

Mogelijke verbondenheid: heeft John de Mol niet in november 2018 een douceurtje ter hoogte van $349.600 (zegge: driehonderd negenenveertigduizend zeshonderd dollar) ontvangen van mensenredder Bill Gates’ foundation t.b.v. Peoples Awareness (zie site Kill Bill)?

Kill Bill koopt alles en iedereen om

– Angst voor onze bestuurders, die intussen nog onverminderd schepen vol geld ten faveure van de EU aan schimmige zaken besteden, zoals bijvoorbeeld het klimaatprobleem. En dat werd uiteraard veroorzaakt door onze eigen Geuzen, de boeren (die in hun eentje of met vrouw en kind gewoon netjes thuis doorwerken en toch wordt de lucht per minuut schoner – hoe kan dát dan?!), en door die smerige bomen in de natuur (die toch eigenlijk altijd zeer nuttig waren in ons ecologisch systeem omdat ze zuurstof produceren, zo dacht ik altijd, maar misschien heb ik iets gemist?!), met als boegbeeld Hare Doorluchtigheid Greta T.

Boerenverstand

Let wel: ik bedoel deze tekstkop niet spottend! Ik acht boeren in beginsel nette en verstandige burgers. Zij zijn van groot belang voor ons bestaan!

Vergelijking van een eenvoudige burger die zijn boerenverstand gebruikt: wat ik als bestuursverantwoordelijke in mijn eigen huis gedaan zou hebben in een niet geringe panieksituatie als deze – die dodelijk lijkt te zijn voor overwegend 80-plussers, maar toch de halve wereldbevolking in gijzeling houdt: onmiddellijk ALLE minder essentiële, financiële bestedingen staken en die onverwijld besteden aan bescherming, tests, economische rampspoed e.d. O ja, en ik zou er ook een echte medicus bijhalen.. naïef van me? Er is immers NOOD aan de man? Of niet dan?

U begrijpt al: hoe ik ook prakkizeer, ik ontkom maar niet aan de indruk dat onze regering iets niet goed lijkt te beseffen (of gebeurt dit willens en wetens? Zo stom kun je niet zijn..) En dat is dit: we zitten HIER en NU zélf in een rampsituatie en moeten nu even niet buitenshuis maar binnenshuis kijken en handelen. “We moeten het samen doen”, zegt Mark R. te Den Haag. Maar geachte vroede vaderen, wat dóet U er nou eigenlijk daadwerkelijk aan, anders dan een schrikbewind voeren? Zelfs een kind weet: als wij nu niet eerst even egoïstisch voor ons eigen landelijke welzijn zorgen, zijn we straks eenvoudig niet meer in staat ook maar iets te doen voor de EU en alle jonge vluchtelingen – die er verdacht vaak mannelijk en erg strijdbaar uitzien – en nog gaan kloppen aan onze deuren. Dat kan toch niet de bedoeling zijn, of wel soms?

Maar goed, wat u al begreep: ik ben geen dokter, geen viroloog, geen politicus. Wel ben ik een bezorgde burger, die samen met zo ongeveer de halve wereldbevolking in gijzeling zit, die inmiddels waarachtig begint aan te voelen als een staat van beleg, en volgens uiterst deskundige sprekers-gisteravond-op-tv nog zomaar 2-3 jaar kan duren. Het kan elke dag nóg gekker. Mag je eigenlijk als leek nog vragen stellen, onder het nieuwe-normaal-schrikbewind zonder met cijfers en grafieken te schermen? Vooruit, ik waag het er gewoon maar op. Hier wat vraagjes die mij -en misschien ook u als lezer- bezighouden. Ik ben heel blij met constructieve reacties. Beschimpingen en veroordelingen zijn uiteraard volstrekt nutteloos, illustreren slechts de eigen frustraties. Dank voor uw begripvolle medeburgerschap.

Mijn vraagjes

1
Waarom wordt nog steeds uitsluitend alle hoop gevestigd, en uitsluitend gesproken van een vaccin, en niet een medicijn? Een vaccin dat (hopelijk, maar nooit 100% zeker) preventief werkt, dus voor huidige slachtoffers niets meer kan doen? Als het vaccin van verkoper ome Bill gaat komen (die dat graag verplicht ziet, ivm zijn klusbedrijfje in vaccins, en hiertoe de halve wereld omkoopt), gaan we volgens mij zeer zeker naar de haaien. Dat heeft hij in India bewezen: 439.000 verlamde mensen, na ‘preventieve’ inenting met zijn vergiften, die hij glashard vaccin tegen polio durfde te noemen?

Kill Bill pleegt misdaden tegen de mensheid – bron: de tegenpartij

2
Waarom wordt een Limburgse arts, Rob Elens, die beweert aan te kunnen tonen 8 van 8 patiënten genezen te hebben, teruggefloten? Is de man gehoord of bestraft? Je zou toch denken: zolang de toppers met de handen in het haar zitten, geen oplossing kunnen vinden, moet toch werkelijk ELK signaal serieus worden genomen en spoorslags onderzocht? Worden positieve ontwikkelingen tegengehouden?
3
Waarom worden maskers afgeraden (zelfs verboden in de zorg, is dit echt waar?!) terwijl de hele wereld daar wél mee loopt? Heeft Jaap van D. kennis die de wereld niet heeft?
4
Waarom beginnen Jaap van D. en Mark R. te Den Haag niet eens met voorlichting in plaats van nieuwe-normaal verordeningen, dictatoriale verboden en uiterst zorgwekkende, zoniet bedreigende (grond)wetswijzigingen eigenmachtig door te voeren?
5
Waarom wordt met geen woord over de belevingen en ervaringen van genezen patiënten gerept in de publieke media? Met de meest mogelijke ontzag en medelevensbetuiging aan alle getroffenen: ook het beeld van koorstachtig zoemende IC’s kweekt begrip bij de zich steeds meer ongemakkelijk voelende, gegijzelde burger. Of het aangrijpend relaas van een overlevende. Maar op tv wordt uitsluitend gekletst, getheoretiseerd en ingemasseerd dat ‘het nog lang niet over is’.
6
Waarom wordt niet – conform het advies van WHO-stuurman Tedros (“…There’s only one thing we can do: testing, testing, testing…”;) al vanaf dag 1 getest en kan Groningen dit wel, met aantoonbaar resultaat?

P.S.: met name de laatste foto even aanklikken.
Best interessant te zien, wat weldoener Bill allemaal op zijn conto heeft staan.

Virussen en strafbladen

Geplaatst op Facebook, 1 mei 2020
Vandaag: 70 reacties, 162 keer gedeeld.

——-

Ik hou me aan de regels. Blijf binnen, hou afstand en doe uitsluitend het hoognodige buitenshuis. Alleen. Maar nu moet mij iets van het hart.

Het nieuwe normaal: leven in de DDR. Onze staat gebruikt een naar alle waarschijnlijkheid gekweekt virus als excuus voor machtsmisbruik en dwangmaatregelen. Onze grondwet wordt op tal van punten met voeten getreden. Voor onze vrijheid is ooit 80 jaar oorlog gevoerd. Geen enkel excuus rechtvaardigt deze misdaden tegen het volk. Vierhonderd euro boete op overtreding van die afschuwwekkende 1,5 meterregel is al buitensporig hoog, maar het daaraan verbinden van een tweede en levenslange sanctie – een strafblad – is misdadig en in strijd met de rechten van de mens. Net zoals de rechten op vereniging en vergadering, en om volledig te mogen beschikken over ons eigendom dat nog steeds wettelijk betaalmiddel is, die ons even gemakshalve pijlsnel geheel zijn afgenomen omdat dat ‘veiliger’ was.

Dit valt niet meer te verdedigen als zijnde in het belang van de volksgezondheid of het verminderen van risico’s. Het is ordinair misbruik door onze overheid, het fascisme waardig. Dacht u echt dat in september alle afgenomen vrijheden teruggegeven gaan worden? Denk na! Wat wordt de volgende stap? Represailles en openbare executies? Of misschien straks een verplicht vaccin, dat receptoren bevat waardoor je eigen lichaam een levenslange enkelband wordt? Pijnprikkels, toegediend via 5G, onder de letterlijk te nemen noemer ‘crowd control’, met je eigen telefoon als router? Dit soort zaken moeten heden ten dage niet meer als louter fantasie worden beschouwd, maar eerder aannemelijk, zelfs waarschijnlijk. Gaat dat niet wat ver, Ab? Ja. Maar het wordt zo langzamerhand ook wel wat bizar met de macht van onze handhavers, die tot voor kort nog slechts mikpunt waren van spot bij de boefjes, en nu hun jarenlang opgespaarde woede koelen op spelende minderjarigen (€95) en eerzame burgers (€390). Macht die niet gegeven, maar genomen is, wordt misbruikt. Altijd. Daarop kun je de geschiedenisboekjes naslaan.

Terug naar de harde werkelijkheid. Afgelopen week in gemeente EDAM-Volendam. Jonge mensen die zijn opgegroeid in vrijheid, even stonden te praten bij een toevallige ontmoeting na maanden van opsluiting, verraden werden door verachtelijke kliklijners, kunnen straks vóór ze goed en wel gestart zijn geen VOG meer krijgen. Jonge studenten zien hun toekomst vernield worden door een uiterst begrijpelijk moment van menselijkheid, na maanden van vele plotselinge, geniepig aan onze aangeboren sociaalvoelendheid knagende vrijheidsbeperkingen. Op deze manier kweek je wanhopige en verbitterde jongeren, die maar al te makkelijk ontsporen. De Berlijnse muur is nu een virus. Een virus waaraan nog niet een schijntje van het aantal jaarlijkse griepslachtoffers is overleden. Het pandemiesprookje krijgt meer en meer het karakter van een smoes, een vooropgezet plan om het volk middels angst te knechten en in toom te houden. Een criminele overheid, de BOA’s als janhagel. Dit maakt mij boos. Dit roept om verzet!!

Nieuw site-jasje

Vandaag mijn site maar eens een nieuw jasje gegeven en ‘responsive’ gemaakt. Dit betekent dat de site ‘respondeert’ naar gelang het apparaat waarmee de site bezocht wordt. M.a.w.: het uiterlijk van de site past zich aan aan uw apparaat. Toch knap dat het kan, nietwaar?

Logic Pro X

Ik heb het eindelijk gedurfd! De nieuwe versie (die alweer oud is) van mijn ouwe trouwe DAW aangeschaft: Logic Pro X. De eerste belevingen heb ik in dit filmpje vastgelegd. Ben enthousiast over de nieuwe interface. De bijgeleverde sounds zijn nog weer beter geworden. Enthousiast!

Noot: dit filmpje toont de allereerste bewerking van de componist: de ingespeelde miditracks. Hier is nog niets geëxporteerd of gemixt. Allemaal even snel gebeurd, dus: ‘work in progress’. Het ging erom de standaard meegeleverde (voorgemixte) sounds te laten horen en sowieso iets te kunnen doen. Want het is in het begin nog best vreemd.
Het beste geluidsbeeld krijg je door een knappe koptelefoon te gebruiken.

Wersi baspedaalrubbers vervangen

Wersi volpedaal rubbers baspedalen vervangen

Hoe vervang je de pedaalrubbers van een Wersi (vol) baspedaal? 

OK, stil wordt het nooit. Maar verminderen van het storende geklepper lukte wel. Hier een instructie voor mede-Wersi-eigenaren die hetzelfde willen. Hieronder een PDF-je met mijn wedervaringen erin beschreven.

 

 

Ik wilde het terugklapperen van mijn groot baspedaal Wersi OAS 700 wat stiller proberen te krijgen. OK, helemaal geruisloos wordt het natuurlijk nooit, maar de originele rubbers waren op leeftijd en uitgedroogd. De enige instructie die ik had, was: “Het omhulsel moet eraf…” Ja, dank je de koekoek, maar hoe? Een aantal schroeven los, flink achter het oor
krabben en nog eens, nog eens…. Enfin, lees de PDF maar.

Wersi volpedaalrubbers vervangen (PDF)

 

Windows 10: je favoriete mailprogramma automatisch laten starten

Hoe start automatisch mijn mailprogramma?

In Windows 10 is veel verstopt. Microsoft doet alles om het de gebruiker moeilijk te maken.

 

 

 

 

 

Hoe start je in Windows 10 je favoriete mailprogramma als je op een e-mailadres klikt?

  • Klik op het vergrootglas en zoek op standaardapp
  • Kies Standaardapp voor elk protocol kiezen
    (even geduld bij het volgende scherm..)
  • Ga maar mailto en klik op het programma-icoon
  • Selecteer je favoriete mailprogramma (bv. Mozilla Thunderbird of Outlook)

N.B.: sommige browsers hebben hier ook een instelling voor, zoals bijvoorbeeld Firefox:
Ga naar Menu openen (3 horizontale balkjes) > Opties > Algemeen > Toepassingen en selecteer achter mailto de mailapplicatie van jouw keuze.

Windows wachtwoord vast

Windows wachtvoord ongewijzigd houden

Het Windows 10 wachtwoord moet verplicht worden gewijzigd om de 42 dagen. Soms vinden we dat niet prettig.

 

 

 

 

Hoe kan ik het Windows wachtwoord vastzetten?

In Windows 10:

  • Toets Win-R
  • Tik in: gpedit.msc > Enter (zie plaatje)
  • Ga naar: Computerconfiguratie > Windows-instellingen > Beveiligingsinstellingen > Wachtwoordbeleid
  • Zet de waarde achter Maximale wachtwoordduur op: 0

Na herstarten van Windows zal het wachtwoord niet meer verlopen.

In memoriam: Trompy Pet

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een huisdier, het geeft je gezelschap. Een beetje leven in huis. Een kopje, een krauwtje, die grote knuffelige haarbol op vier poten die heeft geleerd dat als hij geluidjes maakt, hij jouw aandacht trekt. Baas, mag ik wat brokjes? Of op schoot? Of naar buiten? Ik moet zo nodig… 

Ja, een paar jaar terug besloten wij dus een poezebeest uit het asiel te adopteren. We kwamen er binnen, om te kijken of er een van de vele verschoppelingetjes met ons klikte. Zou er één tussen zitten, die er uit sprong? Na wat rondlopen kwamen we in een kamertje met een aantal hokjes. In één van de hokjes begon een rode kater ineens zenuwachtig heen en weer te drentelen, druk krauwend en wauwelend. Alsof ie opgewonden was, er iets gebeurd was. Hij trok onze aandacht. Ik pakte hem op en dat leek hij geweldig te vinden, maar ook wel weer eng, want hij snorde wel, maar wilde tegelijk weer terug zijn hokje in. En ja hoor, onze keus bleek zonder overleg dezelfde: we waren beiden voor deze rode rakker gevallen. Later zei ik gekscherend tegen mijn vrouw: “..alsof ie al een tijdje op ons had gewacht…” Er werd ons verteld dat hij al 2 keer eerder in het asiel geweest was. De laatste keer was hij bij een mijnheer, die hem nadat hij was weggelopen niet meer terug wilde hebben. Het deed mij denken aan het klassieke kinderboek ‘Kruimeltje’. Omdat hij in het asiel al Trompy werd genoemd, wilden wij dit niet nog eens anders gaan doen, maar anders hadden wij hem misschien wel Kruimeltje genoemd. Het karakter paste ook wel bij het boekpersonage: niet groot van stuk, maar hij stond zijn mannetje.

Enkele dagen later, na alle inentingen en formaliteiten, mochten we hem op komen halen. Het was voor ons allemaal spannend. Vanwege een sterfgeval in de familie moest mijn vrouw juist de eerste week dat wij hem in huis kregen, op reis naar Amerika. Ik was dus de hele eerste week samen met Trompy, in zijn nieuwe huis. Die was in het begin bang. Hij vond een plekje waar hij zich de eerste dagen verschuilde: op het kastje achter de tv. Met eindeloos geduld en lieve gesprekjes kreeg ik hem uiteindelijk zover dat hij achter de tv vandaan kwam. Niet veel later zat hij bij mij op schoot, om nooit weer weg te gaan.

Op zijn Tromp Tower

Onze Trompy werd de grootste vrienden met Soxco, een oudere zwartgrijze kater die we als kitten hadden gekregen. Toen Soxco in 2013 overleed, was Trompy wekenlang niet meer zichzelf. Mr. T. was namelijk een sociaal en ontzettend lief kereltje. Trompy mocht ook graag ontsnappen naar boven, naar onze slaapkamer. Hij lag dan bovenop de dekens te wachten, tot ik hem kwam ophalen. Ik pakte hem dan altijd op en droeg hem in mijn armen naar beneden. Het snorren klonk dan dat het een aard had. Hij vond dat altijd een geweldig ritueel. Zo heeft kennelijk elke kat zijn eigen liefhebberijtje: Soxco droeg ik vroeger de trap op, naar zijn eigen slaapkamertje (ja, echt…;) en Trompy droeg ik de trap af… 

Ik heb weleens gelezen dat geluidjes maken geen natuurlijk gedrag is voor katten, maar dat zij dat aanleren omdat ze door krijgen dat wij daar  gevoelig voor zijn. Ja, uw kat praat tegen u omdat hij iets van u wil! Want ook bij ons was het als bij de meeste kattenbezitters: wij waren in dienst van de poes. En mr. T. had ook zijn geluidjesrepertoire, waarvoor wij vanzelfsprekend als een blok vielen. En wanneer hij in het kastje aan de voet van zijn krabpaal lag te slapen, kon hij snurken, zo hard als een ouwe zwerver..

Baas, kom op nou..

Als ik op de tv-fauteuil wilde gaan zitten, was hij bij de stoel, vóór ik er was. Ik strekte dan mijn benen uit en hij kwam op schoot zitten, in mijn buik kruipen. En ja, wat doe je dan? Kriebelen en kroelen. Gedachteloos. En dat snorren… soms ging ie gewoon ‘uit de bocht’. Dan klonk het alsof ie extra druk zette en kwam er een soort van zinderend, hoog geluidje bij. Dat was toch zó ontzettend lief.. 

 

 

De laatste weken werd het minder met hem. Ik pakte hem elke dag wel één of meerdere keren op, om hem te knuffelen. Dan zat hij op mijn hand en snorde als een brommer. Maar de laatste weken ging dat niet meer zo lekker. Dan begon ie te kwekken en te murmelen. Ik deed mijn vriendje pijn. De dierenarts dacht aan artrose. We kregen een pijnstillend middel mee. Bijwerking: braakneigingen. Mensenlief, dat was niet leuk. Het arme dier leed duidelijk onder dit medicijn. En zonder dat er een druppel vocht uitkwam. Hartverscheurend om je vriendje zo te zien worden overvallen door stuiptrekkingen die hij niet kan controleren. 

 

Gisteravond lag hij naast mij op de bank. Mijn vrouw had een kleedje op de bank neergelegd. Zij zou morgen met hem naar de dierenarts gaan. Ik heb afscheid van hem genomen. Wij wisten door ervaringen al hoe de diagnose waarschijnlijk zou uitvallen. Met zijn grote ogen keek hij me aan, en wilde nog gaan staan, zoals hij dat duizenden keren eerder had gedaan. Nog één keer bij mij op schoot komen zitten. Maar hij had er de kracht niet meer voor. Ik ben naast hem gaan zitten en heb hem geaaid en gekroeld tot ik mijn arm niet meer kon liften. En snorren, snorren…!

Rouw. Hoe andere huisdiereneigenaren dat hebben, weet ik niet. Ik hou mezelf voor: ‘het is en blijft uiteindelijk een dier’. In een soort poging om de onontkoombare dag van afscheid wat te relativeren en voor te bereiden. Maar de waarheid is dat je jezelf voor het lapje houdt, het dier en jij ongemerkt met elkaar vergroeid raken. En als dan de dag van afscheid komt – altijd onverwacht – voel je je alsof je een stukje van jezelf kwijt bent geraakt. Een lid van het gezin is heengegaan. Wat hield ik veel van dat kleine, aanhankelijke kroelkereltje.

Midas Dekkers, bioloog: “..er is maar één soort rouw…”

Onze vriend is niet meer.
Wij hebben hem alles gegeven.
Dank voor je gezelschap, mijn rode vriend.

 

In English…

A pet, it gives you company. A little life in the house. A head stroke, a pur, the big cuddly hair bulb on four legs that has learned that when it makes noises, it attracts your attention. Boss, can I get some chunks? Or on your lap? Or outside? I really have to go now….

Yes, a few years ago we decided to adopt a female cat from the shelter. We came in to see if one of the many outcasts clicked with us. Would one of them jump out of it? After some walking around we arrived in a room with a number of cubicles. In one of the cubicles a red male suddenly started to stroll nervously back and forth, busy crowing and waffling. As if it was excited, something had happened. He caught our attention. I picked it up and he seemed to love it, but also scary, because it snored and at the same time wanted to go back into it’s cage. And yes, our choice turned out to be the same without consultation: we had both fallen for this little red rascal. Later I jokingly said to my wife: “…as if it had been waiting for us for a while…”. We were told that it had been to the shelter twice before. The last time it was with an owner who didn’t want it back after it was run away. We had to think of the classic children’s book ‘Kruimeltje’. Because our rascal was already called Trompy in the shelter, we did not want to change it’s name again, otherwise we would have called him Kruimeltje.

A few days later, after all the vaccinations and formalities, we were allowed to pick it up. It was exciting for all three of us. Because of a death in the family (Raymond Baretto) my wife had to travel to America just the first week we got him in the house. So I was the whole first week together with Trompy in it’s new home. It was afraid in the beginning. Mr. T.  found a spot where he hid the first days: on the cabinet behind the TV. With endless patience and sweet conversations I finally got him to the point where he came from behind the TV. Not much later he sat on my lap to never leave again.

On its Tromp Tower

Our Trompy became the biggest friends with Soxco, an older black-grey male we had as a kitten. When Soxco died in 2013, Trompy was no longer its self for weeks. Mr. T. was a social and very sweet little guy. Trompy also liked to escape upstairs, to our bedroom. It  was lying on top of the blankets waiting for me to pick him up. I always picked him up and carried him down in my arms. The purring then sounded as loud as a car. T always thought that was a great ritual. Apparently every cat has its own hobby: I used to carry Soxco up the stairs to his own bedroom (yes, really…;) and I carried Trompy down the stairs….

I have read before that making noises is not a natural behaviour for cats, but that they learn it because they realise that we are sensitive to it. Yes, your cat is talking to you because he wants something from you! Because also with us it was like with most cat owners: we were in the service of the cat. And mr. T. also had his sound repertoire, for which we obviously fell as a block.

Let’s watch tv together

And every time I wanted to sit in the TV chair, T was with the chair before I arrived. I would stretch my legs and he would sit on my lap, crawl into my stomach. And well, what do you do? Tickle and cuddle. Thoughtless. And that purring…. sometimes T just went really nuts. Then it sounded as if he was putting extra pressure and a kind of shimmering, high sound was added. That was so incredibly sweet…

 

The last few weeks it was getting worse. I picked him up every day one or more times to cuddle him. Then he sat on my hand and snored like a moped. But the last few weeks it wasn’t going so well anymore. Then he started to grow and murmur as if it hurt him. The vet thought of osteoarthritis. We were given a painkiller. Side effect: vomiting tendencies. Sweet Lord, that was not fun. The poor animal suffered from these vomiting tendencies. And without a drop of fluid coming. It was heartbreaking to see your boyfriend fight in convulsions that he could not control.

Yesterday evening he was lying next to me on the couch.

My wife had put a dress on the couch and I said farewell to him. We already knew from our experiences how the diagnosis would probably turn out. With his big eyes he looked at me and wanted to stand up. As he had done thousands of times before, he wanted to sit on my lap again. But he didn’t have the strength for it anymore. I just sat next to him and stroked and cuddled him until I could no longer lift my arm. And purring, lots of purring…!

I don’t know how other pet owners have that. I tell myself: ‘in the end it is and remains an animal’. In a kind of attempt to put the inevitable day of farewell somewhat into perspective and to prepare myself for it. But the truth is that you’re just fooling yourself and the animal and you imperceptibly grow together. And when the day of farewell comes – always unexpectedly, you feel as if you have lost a piece of yourself. A member of the family has passed away. How much did I love that little, affectionate cuddly guy.

Midas Dekkers, biologist: “…there is only one kind of mourning…”.

Our friend has passed.
We gave mr T everything.
Thank you for your company, my little red friend.

T’s favorite spot