Optreden Lawn Tennis Club Gorssel

Afgelopen vrijdagavond opgetreden bij Tennisvereniging Gorssel, bij Deventer.
Een klus, doorgestuurd gekregen van een bevriende collega. Organisator: Martin Blom. Deze was een weekje op vakantie geweest en daarom was dit op de wel allerkortste termijn geregeld die ik in mijn 33-jarige carrière als muzikant heb gekend: 2 dagen tevoren.

Voor muzikanten zijn 9 van de 10 avonden voorspelbaar qua verloop en verwachtingen, zowel van de kant van het publiek als van jezelf. Maar dit was er weer eens een uit de categorie “…soms snap je het wel, soms niet…”. Er soms gewoon van die avonden dat je het inwendig in je broek doet en bij jezelf denkt: “…. help! Ze vinden er niks an….”, om dan vervolgens na afloop met enigzins verholen verbazing bedolven te worden onder complimenten en loftuitingen, zoooo mooi als het geweest is…… Wel, dit wàs zo’n avond.

Het ging om een wintertoernooi, matige opkomst, zo pas na de feestdagen misschien niet eens verwonderlijk, misschien wel, wie zal het zeggen?
Maar hoe dan ook: het publiek bestond uit wat tennissers en belangstellenden van tennissers. Dit gaf een nogal gemaleerd tintje aan het publiek: enerzijds waren er mensen die zo van de baan kwamen, even bij wilden komen en een praatje maken. En anderzijds waren er een paar oudere jongeren – zij zaten vooraan bij de bar – die eigenlijk best wel even een klein maar oergezellig feestje wilden bouwen. Ook waren daar wat collegamuzikanten bij uit de rijpere leeftijdsklasse, za’k ma zegge….. Die hadden drukte ‘an hun gat’….!

Omdat muzikanten ook net mensen zijn, heb je soms ondanks alle ervaringen toch nog even moeite om om te schakelen van de vorige naar de huidige klus. De laatste klus was de verzorging van een diner/verjaardag met 40 mensen – bar gezellig geworden, maar vooral in begin van de avond: volume drukken, oppassen, achtergrond blijven enz. enz…

Nu durf ik te zeggen dat iemand met mijn ervaringen als barpianist een door de wol geverfd aanpassingswonder moet zijn, anders overleef je het gewoon niet in die wereld. En ik heb dit toch een 9 à 10 jaar vol kunnen houden. Dus ik begin bijna zelf te geloven dat er ergens een klein talentje voor aanpassing aan publiekswensen aanwezig moet zijn (geweest?). Maar toch vergis je je soms nog bij het inschatten van de wensen van het publiek. Zo dus ook vandaag. Ik begon kalmpjes aan, dacht dat ik als achtergrond moest dienen en de mensen wilden converseren….
Vergissing. Toen er op enig moment werd gezegd door mijn contactpersoon: “…het kan wel wat steviger, hoor, Ab…” heb ik dat advies opgepakt en naar een hogere versnelling geschakeld.

De reacties waren positief.

LTV Gorssel, bedankt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

[+] kaskus emoticons nartzco

[+] Zaazu Emoticons Zaazu.com